Παθήσεις

Αυχεναλγία

Αυχεναλγία
Η αυχεναλγία, ασθένεια που προσβάλλει όλες τις ομάδες εργαζομένων, εμφανίζεται  με αυχενική δυσκαμψία, κεφαλαλγία και πόνο στη ράχη και στους βραχίονες. Οι δομές του αυχένα που εκλύουν πόνο, συνήθως είναι οι σύνδεσμοι, οι ρίζες των νεύρων, οι σπονδυλικές αρθρώσεις, οι μύες και η σκληρή μήνιγγα.
Ο πόνος στον αυχένα μπορεί να προκαλείται από ποικίλους μηχανισμούς και να προέρχεται από διάφορους ιστούς. Αν ο πόνος αρχίζει απότομα μετά την εργασία και επιδεινώνεται με το βήχα θα πρέπει να σκεφτεί κανείς την πρόπτωση ενός μεσοσπονδύλιου δίσκου. Ένας χρόνιος πόνος σε ηλικιωμένους ανθρώπους είναι αποτέλεσμα χρόνιας εκφυλιστικής σπονδυλοαρθρίτιδας.
Είναι σημαντικό να επιβεβαιωθεί η πηγή της διαταραχής, η παθοφυσιολογία αυτής (φλεγμονώδη, εκφυλιστική, τραυματική αλλοίωση), να γίνει κατανοητός ο μηχανισμός με τον οποίο εκλύεται η συμπτωματολογία και να αναγνωριστούν οι ιστοί (περιτονίες, σύνδεσμοι, αρθρώσεις σπονδυλικής στήλης και παρασπονδυλικών μυών), που προκαλούν τη σημειολογία.
Ένα προσεκτικό ιστορικό και μια καλή αντικειμενική εξέταση συνήθως αποκαλύπτουν το πρόβλημα με σαφήνεια. Μόνο όταν ο κλινικός γιατρός αναγνωρίσει το πρόβλημα και  καταλήξει στη διάγνωση, μπορεί να δώσει αποτελεσματική θεραπευτική αγωγή. Περισσότερα.....

Οσφυαλγία - Ισχιαλγία

Οσφυαλγία
Περισσότερο από το 50% του γενικού πληθυσμού παραπονείται σε κάποια φάση της ζωής του για οσφυαλγία και για το 1/4 των ανθρώπων το πρόβλημα είναι διαρκές. Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι πόνος, δυσκαμψία, παραμόρφωση στην περιοχή της οσφύος (μέση) και διαταραχές στην αισθητικότητα (μούδιασμα) ή μυϊκή αδυναμία των κάτω άκρων.
Οι περισσότερες περιπτώσεις οσφυαλγίας μυοσκελετικής αρχής επιδεινώνονται με τη δραστηριότητα και την καθιστική ζωή και υποχωρούν με την ανάπαυση.
Ο τρόπος έναρξης των ενοχλημάτων είναι πολύ σημαντικός. Άρχισαν απότομα, ίσως μετά από μία προσπάθεια ανύψωσης ενός βάρους ή σταδιακά χωρίς κανένα προηγούμενο γεγονός; Είναι τα συμπτώματα συνεχή ή υπάρχει περίοδος ύφεσης; Μήπως σχετίζεται με κάποια συγκεκριμένη στάση σώματος; Επιδεινώνονται κατά την όρθια στάση του σώματος ή την βάδιση και υποχωρούν με την καθιστή θέση;
Τα παραπάνω είναι ερωτήματα που θα απαντηθούν από τον ειδικό ιατρό μετά από μια προσεκτική και αντικειμενική κλινική εξέταση.
Εάν πρόκειται για ισχιαλγία ο πόνος ακτινοβολεί από τον γλουτό προς τον μηρό και τη γαστροκνημία ακολουθώντας την κατανομή του ισχιακού νεύρου αν και σπάνια οφείλεται στην παθολογία αυτού. Περισσότερα....

Περιαρθρίτιδα

Περιαρθρίτιδα
Είναι η πιο συχνή μορφή πάθησης οφειλόμενη στην εναπόθεση κρυστάλλων υδροξυαπατίτη, που είναι ένα φυσιολογικό συστατικό των οστών που βρίσκεται επίσης σε νεκρωτικούς ή κατεστραμένους ιστούς. Η εναπόθεση έστω και ελάχιστης ποσότητας αυτού ενδοαρθρικά ή στους περιαθρικούς ιστούς είναι ικανή να προκαλέσει μία οξεία αντίδραση (υμενίτιδα, τενοντίτιδα) ή μια χρόνια καταστροφική αρθροπάθεια.
Ο ασθενής είναι συνήθως ηλικίας 30-50 χρονών και αναφέρει πόνο κοντά σε μια μεγάλη άρθρωση, συνήθως στον ώμο ή στο γόνατο. Τα συμπτώματα μπορεί να έχουν αιφνίδια έναρξη πιθανόν μετά από κάποιο μικροτραυματισμό και προοδευτικά κορυφώνονται σε ένταση. Στην έξαρση των συμπτωμάτων η άρθρωση είναι πρησμένη, ζεστή και εξαιρετικά ευαίσθητη στην ψηλάφηση. Αυτή η ευαισθησία είναι εντονότερη όχι στην ίδια την άρθρωση αλλά γύρω από αυτή.
Στις περιαρθρίτιδες, όπως τενοντίτιδες, θυλακίτιδες, ή ινοσίτιδες τα συμπτώματα μπορούν να μιμούνται εκείνα της αρθρίτιδας αλλά η φυσική εξέταση συνήθως εντοπίζει το πρόβλημα εκτός της άρθρωσης. Συνήθως η περιαρθρίτιδα προσβάλει μία μόνο ή λίγες από τις μεγάλες αρθρώσεις.

Παθήσεις των πετάλων των στροφέων του ώμου

Παθήσεις ώμου
Το συνηθέστερο αίτιο πόνου γύρω από τον ώμο είναι μία πάθηση του πετάλου των στροφέων. Υπάρχουν πέντε διαφορετικές παθήσεις με ιδιαίτερη κλινική εικόνα: Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής ή σύνδρομο του υπερακανθίου, οι ρήξεις του πετάλου των στροφέων του ώμου, η οξεία ασβεστοποιός τενοντίτιδα, η τενοντίτιδα ή η ρήξη της μακράς κεφαλής του δικεφάλου και η συμφυτική θυλακίτιδα ή παγωμένος ώμος. Επίσης μπορεί να παρατηρηθεί αστάθεια του ώμου, υπεξάρθρημα, οστεοαρθρίτιδα ή οστεονέκρωση.
Ο πόνος στον ώμος δεν οφείλεται απαραίτητα σε πάθηση του ώμου. Μπορεί να οφείλεται σε πάθηση του μεσοθωρακίου όπως η καρδιακή ισχαιμία που εμφανίζεται με πόνο σε έναν από τους δύο ώμους.

Οστεοαρθρίτιδα

Οστεοαρθρίτιδα
Είναι η συχνότερη από όλες τις παθήσεις των αρθρώσεων στην οποία παρατηρείται προοδευτική μαλάκυνση και αποδόμηση του αρθρικού χόνδρου, που συνοδεύεται από ανάπτυξη νέου οστού και χόνδρου στις παρυφές των αρθρώσεων (οστεόφυτα), καθώς και από ίνωση του αρθρικού θυλάκου. Μία πραγματικά παγκόσμια πάθηση η οποία προσβάλλει άντρες και γυναίκες όλων των φυλών και η συχνότητα της οποίας αυξάνεται με την πάροδο της ηλικίας. Εκδηλώνεται πιο συχνά σε ορισμένες αρθρώσεις (των δακτύλων, του ισχίου, του γόνατος και της σπονδυλικής στήλης) παρά σε άλλες (αγκώνας, καρπός και ποδοκνημική).
Οι φυσικές ιδιότητες του χόνδρου τροποποιούνται από παράγοντες (γενετικούς, μεταβολικούς, ενδοκρινείς), και έτσι καθορίζουν την αυξημένη πιθανότητα  να αναπτύξουμε οστεοαρθρίτιδα, ενώ οι δευτεροπαθείς παράγοντες όπως οι ανατομικές διαταραχές, το τραύμα, η παχυσαρκία, οι επαναλαμβανόμενες μικρές κακώσεις κατά τη διάρκεια της εργασίας θα καθορίσουν πότε και που θα εμφανιστεί. Περισσότερα...

Ινομυαλγία

Ινομυαλγία
Είναι το συχνότερο διάχυτο, περιαρθρικό σύνδρομο, ενώ χαρακτηρίζεται από μυοσκελετικό πόνο, χρόνια κόπωση και συχνά διαταραχές του ύπνου. Ο ασθενής είναι συνήθως γυναίκα μέσης ηλικίας, αν και η νόσος μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία και στα δύο φύλα. Η αιτιοπαθολογία είναι άγνωστη και η διάκρισή της σαν αυθύπαρκτη νοσολογική οντότητα παραμένει αμφιλεγόμενη, αφού μπορεί να είναι μια μορφή ψυχογενούς ρευματισμού με τα συμπτώματα να αντιπροσωπεύουν μια σωματοποίηση λόγω ψυχολογικής φόρτισης. Πράγματι ασθενείς με ινομυαλγία εμφανίζουν συμπτώματα καταθλιπτικού άγχους.
Η διάγνωση της ασθένειας είναι κλινική μόνο και βασίζεται στα διαγνωστικά κριτήρια της Αμερικανικής Ρευματολογικής Εταιρείας όπως αυτά αξιολογούνται από τον θεράποντα ιατρό.

Επικονδυλίτιδα

Επικονδυλίτιδα
Ο αγκώνας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στην ανάπτυξη επώδυνων παθήσεων των τενόντων ή των συνδέσμων λόγω καταπόνησης. Η επικονδυλίτιδα εκδηλώνεται με πόνο και ευαισθησία πάνω από την παρακονδύλια απόφυση του αγκώνα. Η ακριβής αιτία είναι άγνωστη, αλλά η πάθηση είναι πιθανώς μία χρόνια τενοντίτιδα της κοινής έκφυσης των εκτεινόντων μυών του άνω άκρου.
Ο αθενής είναι συνήθως δραστήριο άτομο ηλικίας 30-40 ετών και ο πόνος παρουσιάζεται βαθμιαία, συχνά μετά από μια περίοδο έντονης δραστηριότητας του άνω άκρου. Eπιδεινώνεται από κινήσεις όπως το σερβίρισμα του τσαγιού, το γύρισμα ενός σκληρού πόμολου, τη χειραψία ή την ανύψωση βάρους με το αντιβράχιο σε πρηνισμό. Περισσότερα....

Αθλητικές κακώσεις

Αθλητικές κακώσεις
Παρά την προσπάθεια που καταβάλλεται, από τους εμπλεκόμενους σε αθλητικές δραστηριότητες, για την δημιουργία ενός όσο το δυνατόν ασφαλέστερου αγωνιστικού περιβάλλοντος, η ίδια η φύση της αθλητικής συμμετοχής περιλαμβάνει αναπόφευκτα  και την πιθανότητα τραυματισμών.
Ευτυχώς, οι περισσότεροι τραυματισμοί αποκαθίστανται γρήγορα.
Η αποκατάσταση των αθλητικών κακώσεων είναι ευθύνη πρωτίστως του φυσιάτρου ο οποίος σε συνεργασία με την ομάδα αποκατάστασης σχεδιάζει, επιβλέπει και εφαρμόζει εξατομικευμένο πρόγραμμα για κάθε περίπτωση.
Η ανταγωνιστική φύση των αθλητικών δραστηριοτήτων καθιστά αναγκαία την επιθετική προσέγγιση του ζητήματος της αποκατάστασης. Επειδή η αγωνιστική περίοδος στα περισσότερα αθλήματα είναι σχετικά σύντομη, ο αθλητής δεν διαθέτει την πολυτέλεια να μην κάνει τίποτα μέχρι να επουλωθεί η κάκωση. Ο στόχος είναι η συντομότερη δυνατή επιστροφή με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια. Περισσότερα....

Οστεοπόρωση

Οστεοπόρωση
Είναι η πιο συχνή μεταβολική διαταραχή των οστών όπου λαμβάνει χώρα μείωση της οστικής μάζας και αντοχής με αποτέλεσμα το αυξημένο ποσοστό καταγμάτων χωρίς ή με ελάχιστο τραυματισμό. Η συχνότερη αιτία της είναι η προχωρημένη ηλικία αλλά είναι σημαντικό να αναγνωρίζονται οι άτυπες και οι δευτεροπαθείς μορφές καθώς και τα νοσήματα που μπορεί να μιμηθούν ή να  επιδεινώσουν την οστεοπόρωση.
Η παθογένεια της πρωτοπαθούς οστεοπόρωσης είναι άγνωστη σε μεγάλο βαθμό.




Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
Για τη διατήρηση της επαρκούς λειτουργίας και δομής του εγκεφάλου είναι απαραίτητη η ομαλή ροή αίματος ώστε να καλυφθούν οι μεταβολικές του ανάγκες. Κάθε απότομη διακοπή της αιμάτωσης σε οποιαδήποτε εγκεφαλική περιοχή ευθύνεται για την κλινική εικόνα του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου που διακρίνεται σε ισχαιμικό (απόφραξη ή κρίσιμη στένωση ενός αγγείου) και αιμοραγικό (ρήξη αγγείου).
Προδιαθεσικοί παράγοντες για ΑΕΕ είναι η υπέρταση, στεφανιαία νόσος, κολπική μαρμαρυγή, διαβήτης, υπερλιπιδαιμία, αιμοραγική διάθεση, κάπνισμα, χρήση οινοπνεύματος, έλειψη γυμναστικής, στρες και παχυσαρκία.
Η αποκατάσταση των ειδικών νευρολογικών ατελειών του ΑΕΕ (ημιπληγία, αφασικές διαταραχές, σπαστικότητα κ.α.) είναι ευθύνη της ομάδας αποκατάστασης που καθοδηγεί ο φυσίατρος με στόχο την επανείσοδο στις καθημερινές δραστηριότητες, στη ζωή του σπιτιού και της κοινωνίας.

Κρανιοεγκεφαλική κάκωση

Κρανιοεγκεφαλική κάκωση
Είναι ένα σημαντικό ιατρικό πρόβλημα, κατά την οξεία αντιμετώπισή της αλλά και στην αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων επιπλοκών της. Οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες: Τα κατάγματα του κρανίου, οι εστιακές βλάβες του εγκεφάλου (θλάσεις του εγκεφάλου, ενδοκράνια αιματώματα, τραύμα από βλήμα) και διάχυτες κακώσεις (διάσειση, διάχυτη αξονική βλάβη).
Η κλινική εικόνα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια και η οξεία φάση να είναι σοβαρή, μέτρια ή ελαφρά. Το πρόβλημα για τον ασθενή με οξεία κρανιογκεφαλική κάκωση είναι η σωστή αντιμετώπιση.

Τετραπληγία-παραπληγία

Τετραπληγία-παραπληγία
Η παραπληγία ή τετραπληγία (ατελής ή πλήρης) οφείλεται σε βλάβη του νωτιαίου μυελού τραυματικής ή μη αιτιολογίας. 
Μη τραυματικής αιτιολογίας είναι το έμφρακτο του νωτιαίου μυελού, η συμπίεση του νωτιαίου μυελού από όγκο ή απόστημα, η σκλήρυνση κατά πλάκας και το τελικό στάδιο εκφυλιστικών παθήσεων και πλάγιας μυοτροφικής σκλήρυνσης.
Οι  βλάβες του νωτιαίου μυελού τραυματικής αιτιολογίας συμβαίνουν κυρίως σε άντρες συνήθως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, τις πρώτες πρωινές ώρες και τα σαββατοκύριακα ενώ συχνά ενοχοποιείται η χρήση αλκοόλ και φαρμάκων. Οι αιτίες περιλαμβάνουν τροχαία ατυχήματα (50%), πτώσεις (20%), άθληση (15%) και βία (15%). 
Κατά προσέγγιση τα 2/3 των σχετικών με την άθληση κακώσεων του νωτιαίου μυελού συμβαίνουν σε καταδυτικά ατυχήματα. Συνήθεις αιτίες μεταξύ 15 και 30 ετών είναι τα τροχαία ατυχήματα ενώ  οι πτώσεις μεταξύ 61 και 75 ετών.

Σκλήρυνση κατά πλάκας

Σκλήρυνση κατά πλάκας
Είναι μία επίκτητη αυτοάνοσος πάθηση και μία από τις συχνότερες αιτίες σοβαρής ανικανότητας στην παραγωγική ηλικία του ατόμου. Αποτελεί νόσο με χαρακτηριστική πορεία εξάρσεων-υφέσεων και μεγάλη κλινική ανομοιογένεια. Η αιτιολογία παραμένει άγνωστη αν και υπάρχει μία γενετική προδιάθεση που χρειάζεται επιπρόσθετα την επίδραση ενός άγνωστου μέχρι σήμερα εξωγενούς παράγοντα για να αρχίσει ο παθογενετικός μηχανισμός που προκαλεί τη νόσο.
Στη νόσο συμβαίνει καταστροφή της μυελίνης (απομυελινωτικές πλάκες) στο κεντρικό νευρικό σύστημα, ενώ οι νευράξονες προσβάλλονται μερικώς ή δεν προσβάλλονται καθόλου.

Εγκεφαλική παράλυση

Εγκεφαλική παράλυση
Οφείλεται σε περιγεννητικό τραύμα που συνήθως είναι υπεύθυνο για διάφορες κινητικές διαταραχές, δηλαδή δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στη στάση και στη βάδιση του μωρού.


Σκολίωση, λόρδωση, κύφωση

Λόρδωση, κύφωση, σκολίωση
Η σπονδυλική παραμόρφωση προσβάλλει το σύνολο του σχήματος της ράχης και εκδηλώνεται σαν ανώμαλο κύρτωμα είτε στο οβελιαίο (κύφωση, λόρδωση) είτε στο μετωπιαίο επίπεδο (σκολίωση).
Η σκολίωση είναι ένα φαινομενικά πλάγιο κύρτωμα της σπονδυλικής στήλης, ενώ στην πραγματικότητα είναι μία τρισδιάστατη παραμόρφωση με πλάγια, προσθιοπίσθια και στροφικά στοιχεία. Διακρίνεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες παραμόρφωσης: λειτουργική και οργανική. Η αρχική παραμόρφωση της οργανικής σκολίωσης είναι πιθανώς αναστρέψιμη αλλά μόλις ξεπεραστεί ένα συγκεκριμένο σημείο μηχανικής σταθερότητας η σπονδυλική στήλη κυρτώνει και στρέφεται σε μια μόνιμη παραμόρφωση, η οποία δεν διορθώνεται με τις μεταβολές στη στάση.
Στην σημερινή εποχή γίνεται προληπτικός έλεγχος στα σχολεία και τα παιδιά μπορούν να παραπεμφθούν σε ειδικό γιατρό με ελάχιστες αρχώμενες παραμορφώσεις.

Ρευματικές παθήσεις

Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Αγκυλοποιητική αρθρίτιδα. Περισσότερα...