Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Θεραπεία-αντιμετώπιση κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου



Τι πρέπει να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε ή να <<θεραπεύσουμε>> την κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου; Μετά τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και την σωστή διάγνωση της αυχεναλγίας ή οσφυαλγίας που οφείλεται σε κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου αρχικά   ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ  θα πρέπει:
  1. Να υπάρξει περίοδος ανάπαυσης. Το χρονικό διάστημα της ανάπαυσης και της αποχής από την εργασία θα εξαρτηθεί από διάφορους παράγοντες, κυρίως όμως από την διάρκεια (οξεία ή χρόνια φάση) της βλάβης και το μέγεθος-θέση της βλάβης  στην σπονδυλική στήλη. 
  2. Φαρμακευτική αγωγή. Ο θεράπων ιατρός  θα επιλέξει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και το χρονικό διάστημα χορήγησής του. Ενδεδειγμένες ομάδες φαρμάκων για την αντιμετώπιση της αυχεναλγίας ή οσφυαλγίας που οφείλεται σε κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου είναι τα απλά παυσίπονα όπως η παρακεταμόλη, τα αντιφλεγμονώδη, τα μυοχαλαρωτικά, τα αντιεπιληπτικά, τα κωδεινούχα-αναλγητικά και τα κορτικοειδή.
  3. Θερμά ή ψυχρά επιθέματα.  Η χρήση τοπικά  επιθεμάτων θερμών ή ψυχρών 2 εως 3 φορές ημερησίως διευκολύνουν στην αναχαίτιση του άλγους και της φλεγμονής της περιοχής.
  4. Μάλαξη.  Η χρήση λιπαντικών ουσιών και η μάλαξη της περιοχής ή η επάλειψη της περιοχής με θερμαντικές κρέμες βοηθούν  αρκετά , ιδίως όταν εφαρμόζονται από κάποιον που γνωρίζει.
  5. Σωστή στάση σώματος. Επιτυγχάνεται με χρήση ζώνης οσφύος για τις καθημερινές δραστηριότητες, με σωστό στρώμα ύπνου, με ανατομικό μαξιλάρι αυχένος,  με ειδικό μαξιλάρι οσφύος για την καθιστή θέση και για το αυτοκίνητο, με βακτηρίες μασχάλης ή πήχεος  και ειδικούς νάρθηκες ανάλογα με την περίπτωση.
  6. Ασκήσεις. Είναι απαραίτητο να γίνει εκμάθηση ασκήσεων για την ενδυνάμωση της περιοχής, την ευλυγισία και τη βελτίωση της στάσης σώματος-ισορροπίας και βάδισης, μετά όμως από την οξεία φάση.
Συνήθως η αυχεναλγία ή η οσφυαλγία που οφείλεται σε κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου δεν ιάται αυτόματα αλλά υποχωρεί μερικώς μετά από ένα μεγάλο συνήθως χρονικό διάστημα. Σε κάθε περίπτωση   συνίσταται η θεραπευτική αντιμετώπιση  με χρήση ενός ή περισσότερων φυσικών μέσων όπως :
  • υπέρηχο ( Ultrasound)
  • laser
  • TENs (transcutaneous electrical stimulation)
  • biofeedback
  • μαγνητικά πεδία
  • συσκευή ραδιοσυχνοτήτων
  • manual therapy
  • δυναμική επίδεση (taping)
  • ειδική μάλαξη 
    και θεραπευτικών ιατρικών εξειδικευμένων  τεχνικών όπως:
  • βελονισμός (dry needling)  της προσβεβλημένης περιοχής
  • μεσοθεραπεία με χρήση ενδεδειγμένων φαρμάκων ανάλογα με τη βλάβη και με την κλινική εμπειρία του θεράποντος ιατρού.
  • προλοθεραπεία ιδίως με αυξητικούς παράγοντες (Platelet Rich Plasma-PRP). Πρόκειται για μη παρεμβατική ιατρική τεχνική (minimal invasive technique) που επιτυγχάνει  την ανάπλαση- επούλωση των τραυματισμένων τενόντων, συνδέσμων και  μυών, πυριδοτώντας τον φυσικό μηχανισμό επιδιόρθωσης του οργανισμού. Γίνεται με εγχύσεις ακριβώς στα σημεία των ανατομικών αλλοιώσεων (συνήθως στα σημεία που οι τένοντες και οι σύνδεσμοι συνδέονται με τα οστά). Χρησιμοποιούνται διαλύματα δεξτρόζης,  που είναι φαρμακολογικά αδρανή ή αυξητικοί παράγοντες (PRP). 
  • με πρόγραμμα ασκήσεων εξατομικευμένων για την πάθηση και την περίπτωση, και επανεκπαίδευσης εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων με σωστό και αποτελεσματικό τρόπο για την αποφυγή πιθανών νέων  τραυματισμών της περιοχής.

Σε πολλές περιπτώσεις είναι ενδεδειγμένη κι επιβεβλημένη η συνδυαστική αντιμετώπιση της βλάβης με θεραπευτικές ιατρικές  τεχνικές, φυσικά μέσα και ασκήσεις της πάσχουσας περιοχής  την ίδια χρονική διάστημα ώστε το μέγιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα να επιτευχθεί άμεσα.
Χρονική διάρκεια θεραπευτικής προσέγγισης  κυμαίνεται από 2 εβδομάδες μέχρι 2 μήνες κατά μέσο όρο.
Είναι απαραίτητη η επανεκτίμηση του ασθενούς μετά από συγκεκριμένο χρονικό διάστημα σύμφωνα με το πρωτόκολλο  που χρησιμοποιήθηκε.

   Γράφει η  Μαλάκου  Ζ. Δήμητρα, φυσίατρος FEBPRM



Αν σας άρεσε μοιραστείτε το...

Digg This Facebook Twitter Stumble Stumble

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου