Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Πως αντιμετωπίζουμε την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα;



Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

Πρόκειται για συστηματική χρόνια φλεγμονώδη νόσο, που οι εκδηλώσεις της εντοπίζονται κυρίως στις ιερολαγόνιες και στις πλευροσπονδυλικές αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης.  
Συνήθως εκδηλώνεται σε άτομα ηλικίας μικρότερης των 40 ετών , σε αναλογία 3:1 άνδρες προς γυναίκες. Στις γυναίκες η νόσος είναι ηπιότερη και η περιφερική αρθρίτιδα πιο συχνή.


Συμπτώματα:  

Παρουσία επίμονης οσφυαλγίας που υποτροπιάζει με  το πέρασμα των ετών, είναι χαρακτηριστικά πιο έντονη τις πρώτες πρωινές ώρες  και μετά από περιόδους ανάπαυσης, παρουσία οιδήματος  και πόνου άλλων αρθρώσεων, όπως ποδοκνημικής άρθρωσης, ευαισθησία στην κατάφυση του αχίλλειου τένοντα,  πρωινή δυσκαμψία, βελτίωση του πόνου στη μέση με την άσκηση.
Σε προχωρημένο στάδιο παρατηρείται σπονδυλική παραμόρφωση με εξαφάνιση της φυσιολογικής οσφυικής λόρδωσης, θωρακική κύφωση-αγκύλωση και δυσκολία του ασθενούς να κοιτάξει μπροστά.
Εξωσκελετικές εκδηλώσεις παρατηρούνται, όπως ραγοειδίτιδα, χρόνιες πνευμονικές διηθήσεις, αορτική ανεπάρκεια και καρδιομεγαλία.

Διάγνωση: 

Τίθεται  βάση του ιστορικού του ασθενούς, της κλινικής εξέτασης (σημείο Mennell, σημείο Shober, καταγραφή της αυτόματης κίνησης του σώματος),  μετά από πλήρη εργαστηριακό και ακτινολογικό έλεγχο από ειδικό ιατρό ρευματολόγο. Είναι ενδεδειγμένη η συνεργασία με ειδικό ιατρό φυσίατρο, μετά την διάγνωση ώστε να υπάρξει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης στα διάφορα στάδια αυτής της χρόνιας νόσου.

Θεραπεία: 

Οι κύριοι στόχοι της θεραπείας είναι
η ανακούφιση από τον πόνο , 
η μείωση της φλεγμονής, 
η έναρξη επανορθωτικών ασκήσεων που ενδυναμώνουν τους μυς του κορμού 
η διατήρηση καλής στάσης και κίνησης του  σώματος και 
η διατήρηση  της καθημερινής δραστηριότητας. 

Για αυτό το λόγο χρησιμοποιούνται:
  • Φάρμακα όπως μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη,  κορτικοστεροειδή, τροποποιητικά αντιρευματικά (DMARDs) , "biologic agents" ή "anti-TNF alpha" drugs.  Αναλόγως μειώνουν τα επιβλαβή αποτελέσματα της φλεγμονής χωρίς όμως να τα εξουδετερώνουν.
  • Ενδοαρθρικές εγχύσεις φαρμάκων στις επώδυνες αρθρώσεις για την μείωση του άλγους και της φλεγμονής.
  • Συνεδρίες φυσικοθεραπείας  για τη βελτίωση και τη διατήρηση σωστής στάσης σώματος και την καλή αναπνευστική ικανότητα με σωστές αναπνευστικές ασκήσεις. Τη δυνατότητα χρήσης ζεστών και κρύων  επιθεμάτων, δυναμικής επίδεσης, φυσικών μέσων, χειρομαλάξεων και χειρισμών-θεραπευτικής άσκησης για τη διαχείριση του πόνου, της πρωινής  δυσκαμψίας, την βελτίωση της ποιότητας ύπνου, της κόπωσης και την εκτέλεση των καθημερινών δραστηριοτήτων.
  • Συνεδρίες βελονισμού για την μείωση του πόνου και της πρωινής δυσκαμψίας.
  • Βοηθήματα μετακίνησης-σωστής στάσης σώματος όπως βακτηρίες μασχάλης και μπαστούνια , ανυψωτικό λεκάνης για το WC, ώστε να αποφορτιστούν οι αρθρώσεις και να γίνεται δυνατή η μετακίνηση και η αυτοεξυπηρέτηση του ασθενούς.
Συμβουλές για το σπίτι: 
  • Χρήση ημίσκληρου στρώματος ύπνου και λεπτού μαξιλαριού αυχένος και προσπάθεια να ξαπλώνει ο ασθενής  πάνω στο στομάχι του, μπρούμυτα, για μερικές ώρες της ημέρας.
  • Μετά το πρωινό ξύπνημα, πριν την έγερση από το κρεβάτι, δοκιμάστε να κάνετε μερικές διατατικές ασκήσεις της πλάτης κατά κύριο λόγο και στη συνέχεια ζεστό ντουζ.
  • Κολύμβηση και ασκήσεις ευλυγισίας και ενδυνάμωσης του κορμού και όλου του σώματος  καθημερινά. Υπαρχουν στοιχεία που αναφέρουν ότι οι ασθενείς που γυμνάζονται καθημερινά παρουσιάζουν λιγότερο πόνο και δυσκαμψία.
  • Αποφυγή αύξησης σωματικού βάρους και υγιεινή διατροφή.
  • Αποφυγή αθλημάτων που υπάρχει σωματική επαφή ή τραντάγματα γιατί υπάρχει αυξημένη πιθανότητα τραυματισμού της σπονδυλικής στήλης ή μεγάλων αρθρώσεων των ποδιών. Οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα θα πρέπει να πραγματοποιείται με χρήση καλών αθλητικών υποδημάτων και ειδικών πελμάτων ώστε να απορροφούνται οι κραδασμοί .
  • Προφυλακτική χρήση ζώνης αυτοκινήτου σε κάθε μετακίνηση ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος σοβαρού τραυματισμού σε ενδεχόμενη σύγκρουση  ΙΧ ακόμη και σε μικρές ταχύτητες.
  • Διακοπή του καπνίσματος λόγω ότι η  θωρακική κύφωση σε συνδυασμό με μειωμένη αναπνευστική εκπνοή και κάπνισμα είναι δυνατόν να προκαλέσουν αναπνευστική ανεπάρκεια.   

      Γράφει η Δήμητρα Μαλάκου,  φυσίατρος

Αν σας άρεσε μοιραστείτε το...

Digg This Facebook Twitter Stumble Stumble

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου